100

این 5 شنبه قراره بینی مو جراحی کنم. دارم آهنگ خاکستری ابی رو گوش میکنم. از پارسال پول عمل حاضر بود ولی به این و اون قرض دادمش. دلم نمیومد ببینم خاهرا پول لازمن. ولی خب الانم اصل پول دست الهست ولی تو این مدت خودم با ترجمه ها پولو جور کردم. دلم میخاد بینی مو عمل کنم. خیلی وقته. خیلیا میگن چرا؟ چطور میتونی؟ نمیترسی؟ تو که اعتماد به نفست خوبه؟ تو که بینیت خوشگله و از این حرفا. ولی خب منم واقعن جواب خیلی از این تعجب ها رو ندارم. ولی به نظرم یه حدی تو زندگی آدما هست که باید به یه رضایتی از خودشون برسن. این رضایت از خود باعث تلاششون میشه. حالا تو کار تحصیل یا حتی چهره. منم امسال دو تا برنامه داشتم. یکی عمل بینی. که امیدوارم بینیم خوب بشه و به رضایتی که میخاستم برسم و یکی دیگه دکترا. خدا رو شکر اولی داره عملی میشه.

سجاد. دوسش دارم. آدم خوبیه. آآآآآآآآآآآآآآآآآآدم خوبیه. یعنی چی ؟ یعنی بدجنس نیست. بداخلاق نیست. با شعوره. درسخونه. ولی خب بد وقتیش به تور من خورده. طفلکی نه پول داره نه کار داره. یه فوق لیسانس سرباز که از باباشم حتی پول نمیگیره. دلم براش میسوزه. چه بد وقتی عاشق هم شدیم. حالا مشکلاتش که حل شد قسمت کی میشه نمی دونم. الان با این شرایط قسمت منه. منم دوسش دارم. اونم دوسم داره. بعضی وقتا که نا امید میشم از خودم از رابطمون. به همین دلمو خوش میکنم. به همین دوس داشتن. Here and now. به حال فکر میکنم. من الان با سجاد خوشم. با همین دوریا. با همین بی پولیا با همین چند ماه یه بار همو دیدنا. با همین سختیا. من باهاش خوشم.

روزمرگی های من...